17 listopada 2026

Zbiory 2026: sektor A, od drzewa do puszki

Dni ręcznego zbioru, jedno popołudnie w tłoczni i około 30 litrów nowej oliwy. Zbiory 2026 na naszych własnych zdjęciach.

W tym roku zebraliśmy tylko jeden sektor: sektor A, 26 drzew najbliżej domu, każde z własnym imieniem i miejscem na naszej mapie. Tak to wyglądało, krok po kroku, na zdjęciach z telefonu, który mieliśmy w kieszeni.

Siatki pod drzewa

Siatki rozłożone pod drzewem oliwnym w sektorze A przed zbiorem

Zbiór zaczyna się od siatek. Rozkładamy je pod każdym drzewem, żeby nic nie dotknęło ziemi: oliwka, która leży w trawie, zaczyna fermentować, a jedna zepsuta wystarczy, żeby zepsuć całą skrzynkę. Pierwsza garść powiedziała nam, że czekaliśmy wystarczająco długo. Większość owoców była już czarna, tylko gdzieniegdzie trafiały się fioletowe i zielone.

Garść dojrzałych oliwek, w większości już czarnych

Zbieramy dojrzałe celowo. Zielone oliwki dają ostrzejszą, bardziej gorzką oliwę i mniej litrów; dojrzałe dają łagodną, okrągłą oliwę z nutą słodkiego migdała i ciepłym, pieprzowym finiszem, o którą nam chodziło. To wybór, a nie droga na skróty.

Ręcznie i małymi grabkami

Oliwki zdejmujemy ręcznie i małymi plastikowymi grabkami, którymi wyczesujemy je z gałęzi na siatki. Pies pilnuje porządku. Dobre drzewo daje wiadro w mniej więcej godzinę, uparte zajmuje całe przedpołudnie.

Kupka oliwek na siatce, od zielonych przez fioletowe po czarne

Tak wygląda zebrana siatka: głównie czarne, trochę fioletowych, kilka zielonych i liście, które przed napełnieniem skrzynek wybieramy ręcznie.

Poranne słońce na siatkach pod drzewami

Pełna siatka dojrzałych czarnych oliwek

Do tłoczni

Ostatnie oliwki z sektora A w skrzynkach i jutowych workach, gotowe do tłoczni

Ostatniego ranka zapakowaliśmy wszystko do samochodu, w przewiewne skrzynki i oddychające jutowe worki, i pojechaliśmy prosto do tłoczni Frantoio Sanminiatese pod San Miniato. Oliwki trafiły do tłoczni jeszcze w dniu zbioru.

Nasze oliwki w pojemniku we Frantoio Sanminiatese, czekające na przerób

W tłoczni oliwki wysypuje się do kosza zasypowego, taśma przenosi je obok dmuchawy, która usuwa liście, a potem są myte. Następnie miażdży się je na pastę, powoli miesza (to malaksacja) i odwirowuje w dekanterze, który oddziela oliwę. Wszystko poniżej 27 °C: właśnie to oznacza ekstrakcja na zimno.

Wnętrze Frantoio Sanminiatese: malaksery i dekanter

Pierwsza oliwa

Nasza nowa oliwa spływa zielona z separatora do lejka

A potem to. Nowa oliwa jest mętna i jaskrawozielona. Nasza smakuje dojrzałymi owocami i słodkim migdałem, z pieprzną nutą, która drapie z tyłu gardła. To drapanie to polifenole, czyli właśnie te związki, które ekstrakcja na zimno ma chronić.

Olio nuovo z sektora A spływa do stalowej beczki w tłoczni

Sektor A dał około 30 litrów. Dwadzieścia pięć z nich trafiło do 100 numerowanych puszek, każda z imieniem jednego z 26 drzew, jako prezent dla ludzi, którzy pomagali nam w tym roku. Reszta zostaje na nasz stół.

Od 2027: dwa tłoczenia

W tym roku zebraliśmy wszystko dojrzałe, za jednym razem. Od zbiorów 2027 będziemy tłoczyć dwa razy. Najpierw mała wczesna partia, kiedy większość oliwek jest jeszcze zielona: mniej litrów, więcej polifenoli, które odpowiadają za goryczkę i pieprzność, oliwa bardziej trawiasta i wyrazista. Główna partia przychodzi w pełnej dojrzałości: łagodna, okrągła oliwa opisana wyżej, nasza flagowa, i baza Classico oraz puszek smakowych. Kiedy dokładnie przypada każda z nich, zależy od pogody i owoców, więc terminy co roku się przesuwają.

Jeśli dostałeś puszkę w prezencie, zeskanuj jej kod. Możesz napisać nam, jak smakowała, i zarezerwować zbiory 2027 z 10% rabatem.